آنقدر دير آمدي قلبم رفيق غم شدست                   زير راديكال تنهايي توانم كم شدست

حاصل تفريق ما جز درد و غم چيزي نبود                 چون كه مجذور نگاهت بر دلم مرهم شدست

روي مختصات عشقت خط مايل بوده ام                   عشق من با اسم تو مشهور اين عالم شدست

يك كه با يك جمع شد حاصل دوباره يك شد و                لحظه دل كندنت يك ريشه دردم شدست

بي جهت زحمت نكش  تا رفع ابهامم كني                   حد من در بينهايت دائماً مبهم شدست

حاصل ضرب دلم در آدميت صفر بود                           تا كه در مشتق دل اسمم بني آدم شدست

در مسير مستقيم آخر به عشقت ميرسم                   گرچه راه مستقيم جاده ها هم خم شدست