کاش مختصات کردارمان روی ربع اول می ماندو به سمت ربع های دیگر نمی رفتیم .

 کاش تابع گناهنمان نزولی باشد تا بالاخره در یک جا پایان پذیرد .

 کاش لااقل گناهانمان اینقدر پیوسته نباشد و حد اشتباهاتمان به بینهایت میل نکند .

 کاش از سخنان بیهوده و اعمال مکروهه که فراوان هم هستند جذر می گرفتیم .

 کاش دنیا با تمام دلخوشی هایش در نظرمان نقطه ای تو خالی باشد .

 کاش بتوانیم اعمال نیک و بسیار اندکمان را به توان برسانیم تا به حساب آیند .

 کاش انتگرال بی حرمتی هایمان در محضر دوست توبه باشد .

 کاش بتوانیم آهنگ رو به افزایش حجم روز مرگی ها به ما فرصت فکر کردن به خود را بدهد .

 کاش لگاریتم کلیه اعمالمان در مبنای رضای خدا برود تا مقبول درگاهش واقع شود !!!!!!!